"Hood" อินเตอร์เนต

"Hood" อินเตอร์เนต ทางออกจากการผูกขาดสื่อ

เมื่อพูดถึงเมือง New York หรือ Chicago เรามักคิดถึงธุรกิจขนาดใหญ่ที่ บริหารโดยบริษัทข้ามชาติอย่าง Morgan Stanley หรือ Arthur Andersen LLP ซึ่งเป็นบริษัทที่มีอำนาจและรายได้สูงกว่าบางประเทศเสียอีก

แต่ธุรกิจที่กําลังได้รับความสนใจอย่างสูงใน New York ขณะนี้ กลับเป็นธุรกิจไร้บริษัท บริหารโดยสิ่งที่ี่เด็ก “แรพ”เขาเรียกว่า "Hood" (ชุมชน) เพื่อให้บริการทางอินเตอร์เนตล้วนๆ

“Hood” อินเตอร์เนต ได้กลายเป็นแฟชั่นระดับท้องถิ่นไปแล้ว เมื่อเขตเทศบาลเมืองและมหานครทั่วประเทศอเมริกากำลังหันมาตั้งโครงการอินเตอ ร์เนต ระดับชุมชน บริหารโดยชุมชน เพื่อชุมชน

เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมานี้ เทศบาลเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ได้ริเริ่มโครงการอินเตอร์เนตเทศบาลไร้สาย ครอบคลุมพื้นที่กว่า 350 ตารางกิโลเมตร ในราคาเพียง 20 ดอลลาร์ต่อเดือนโดย ไม่จํากัดชั่วโมง (คิดเป็นราคาค่ากินอยู่ไทย ประมาณ 60 บาทต่อเดือน) ซึ่งเป็นอัตราที่ถูกกว่าของบริษัทเอกชนที่ให้บริการอยู่แล้วในพื้นที่ถึง 60%

นอกจากนี้เทศบาลฟิลาเดลเฟียยังร่วมมือกับองค์กรเอกชนต่างๆใน “Hood” เพื่อ ให้บริการอินเตอร์เนตด้วยอัตราพิเศษเพียง 5 ดอลลาร์ ต่อเดือนอีกด้วย และล่าสุด มหานครนิวยอร์ค ก็ได้ทำการศึกษาความเป็นไปได้ของการจัดหาบริการ อินเตอร์เนตทั้งแบบมีสายและไร้สาย โดยให้เทศบาลเป็นผู้จัดหาและให้บริการให้ประชาชนทุกคนในเขตเทศบาล รวมถึงชุมชนที่มีรายได้น้อยอย่าง Harlem ด้วย

ในขณะเดียวกัน เทศบาลเมือง ชิคาโก ก็ ได้ประกาศที่จะสร้างเครือข่ายอินเตอร์เนตไร้สาย ให้ครอบคลุมทั้งเมือง โดยจะติดตั้งใยแก้วนำแสงขนานไปกับโครงข่ายของระบบทางระบายน้ำที่มีอยู่แล้ว ซึ่งทำให้สามารถลดต้นทุนทำให้บริการได้ในราคาที่ถูกกว่าราคาอินเตอร์เนตจากบริษัทเอกชนที่มีอยู่แล้ว

นอกจากนี้ เมืองเล็กๆ อย่างหลุยส์วิลล์ รัฐเคนตั๊กกี้ ก็ได้ติดตั้งระบบอินเตอร์เนตของชุมชน โดยมีผู้ใช้บริการ 600 คน แต่ก็ยังสามารถบริหารได้โดยไม่ขาดทุน และยังมีเมืองเล็กในรัฐชนบทอย่างอินเดียนนาและยูทาที่กำลังสนใจ อินเตอร์เนตชุมชนแบบไร้สายและแบบใช้สายไฟเบอร์ออฟติกอีกด้วย

“Hood” อินเตอร์เนตคืออะไร

“Hood” อินเตอร์เนต คือ การให้บริการอินเตอร์เนตด้วยการใช้เงินทุนจากภาษีจากชุมชน และให้บริการต่อชุมชนนั้นๆ โดยมีผู้บริหารคือรัฐบาลท้องถิ่นระดับเทศบาล โดยมีปรัชญาหลักว่าการสื่อสารถือเป็นความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์ จึงเป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่จะต้องจัดหา และให้บริการชุมชน โดยไม่หวังผลกำไร และมีจุดประสงค์ให้ทุกคนในชุมชนเข้าถึงข้อมูลข่าวสารได้อย่างเท่าเทียม (ลด digital divide) และฟื้นฟูเศรษฐกิจท้องถิ่นด้วยการสร้างงานและดึงดูดธุรกิจให้เข้ามาลงทุนในชุมชน

ด้วยเหตุนี้เองบริการอินเตอร์เนตชุมชนที่เกิดขึ้นในสหรัฐฯ สามารถให้บริการด้วย ความเร็วที่สูงกว่า และในราคาที่ถูกกว่าอินเตอร์เนตจากบริษัทเอกชน

จึงไม่น่าแปลกใจ ที่บริษัทเอกชนขนาดใหญ่ที่ให้บริการอินเตอร์เนต (Internet Service Provides, ISP) ได้กดดันให้รัฐสภาของสหรัฐฯ ออกกฏหมายยับยั้งอินเตอร์เนตชุมชน เป็นผลให้รัฐ 14 รัฐในสหรัฐอเมริกาสั่งห้ามการจัดตั้งอินเตอร์เนตชุมชนแล้ว


โดย อนันยา นิวยอร์ค


เรียบเรียงจาก
1. Matt Richtel. 2004. “Pennsylvania Limits Cities in Offering Net Access.” The New York Times. December 2, 2004.
2. Jim Hu and Marguerite Reardon. 2005. “The Battles of Community Broadband.” CNETnews.com.
3. Grant Gross. 2005. “US Senators Offer Bill to Protect Municipal Broadband.” http://www.infoworld.com/article/05/06/24
4. The City of Chicago CivicNet. http://www.cityofchicago.org/civicnet.
5. The City of New York. “Briefing Paper of the Infrastructure Division to create a temporary task force to study how affordable broadband access can be made available to all New York City residents, nonprofit organizations and businesses.” (June 2005). http://webdocs.nyccouncil.info/attachments/66683.htm